انواع نرم کننده ها کدامند

نرم کننده که به عنوان نرم کننده نیز شناخته می شود، نوعی افزودنی مواد پلیمری است. این مایع بی رنگ و بی بو است. این عمدتا به عنوان افزودنی های پردازش پلاستیک استفاده می شود و به طور گسترده در صنعت استفاده می شود.

با توجه به انواع پلاستی‌سایزرهایی که ما را متحیر کرده است، انواع نرم‌کننده‌ها و روش‌های طبقه‌بندی متفاوتی وجود دارد که عمدتاً به شرح زیر است:

1. با توجه به ساختار شیمیایی به دی کربوکسیلات های بنزن (ترفتالات)، استرهای اسید دی بازیک آلیفاتیک، استرهای فسفات، استرهای اپوکسی، استرهای پلی اسید بنزن، آمیدها و غیره تقسیم می شود.

2. با توجه به وزن مولکولی آن به نوع مونومر و نوع پلیمری تقسیم می شود. بیشتر نرم کننده ها مونومر هستند، مانند دیوکتیل فتالات. پلیمریزه شده، مانند پلی استرهای بدست آمده از چند تراکم اسید دی بازیک و تخمیر دوبازیک.

3. با توجه به حلالیت، می توان آن را به نوع حلال و نوع غیر حلال تقسیم کرد.

4. با توجه به شاخص های بهداشتی آن می توان آن را به سه نوع با، کم و بدون تقسیم کرد.

5. با توجه به سازگاری، می توان آن را به نرم کننده اصلی، نرم کننده کمکی و گسترش دهنده تقسیم کرد. نرم کننده اصلی سازگاری خوبی با پلیمر دارد و می تواند به تنهایی استفاده شود. نرم کننده کمکی سازگاری ضعیفی با پلیمر دارد و به طور کلی نمی توان به تنهایی از آن استفاده کرد. اغلب با نرم کننده اصلی مخلوط می شود. توسعه دهنده و سازگاری پلیمری بالا بسیار ضعیف است، عمدتا برای کاهش هزینه ها یا تغییر عملکرد استفاده می شود.

6. با توجه به حالت فیزیکی آن به نرم کننده مایع و نرم کننده جامد تقسیم می شود.

7. عملکرد برنامه را می توان به نرم کننده هایی مانند مقاومت در برابر سرما، مقاومت در برابر حرارت، مقاومت در برابر آب و هوا، مقاومت در برابر شعله، مقاومت در برابر کپک و خواص آنتی استاتیک تقسیم کرد.