انواع نرم کننده های پلی استر

1. تری کرسیل فسفات (TCP): مقاومت خوب در برابر شعله، مقاومت در برابر حرارت، مقاومت در برابر روغن و عایق الکتریکی و مقاومت ضعیف در برابر سرما.

2. تریاکتیل فسفات (TOP): مقاومت در برابر سرما خوب، فراریت کم، اما مهاجرت آسان و مقاومت ضعیف در برابر روغن.

3. پلی استر پلی استر با وزن مولکولی بین 1000 و 8000، عمدتا به عنوان نرم کننده مقاوم در برابر روغن، با فرار کم، مهاجرت کم، مقاومت در برابر روغن، مقاومت در برابر آب و مقاومت در برابر حرارت استفاده می شود. ارقام اصلی عبارتند از: سری سباسیک اسید، سری آدیپیک اسید، سری فتالیک اسید و غیره. در میان آنها، سری اسید سباکیک دارای اثر پلاستیسیون خوب و سری اسید فتالیک دارای اثر پلاستیک سازی ضعیفی هستند.

این نرم کننده های مصنوعی استر دارای قطبیت بالایی هستند و بیشتر در لاستیک های قطبی استفاده می شوند. با افزایش مقدار، خواص فیزیکی و مکانیکی لاستیک کاهش می یابد، اما ازدیاد طول و انعطاف پذیری افزایش می یابد. استفاده از استرهای اسید چرب با زنجیره مستقیم می تواند مقاومت لاستیک ولکانیزه شده را به سرما بهبود بخشد، اما استخراج آن آسان است.

معمولاً در NBR از DOP، DBP، TCP و غیره استفاده می شود. برای محصولات مقاوم در برابر سرما می توان از DOA، ​​DOZ، DBS و غیره و برای محصولات مقاوم در برابر روغن از نرم کننده های پلی استر استفاده کرد. CR معمولاً از 5-10 قطعات نرم‌کننده‌های مبتنی بر نفت استفاده می‌کند، اما وقتی برای محصولات مقاوم در برابر سرما استفاده می‌شود، باید از نرم‌کننده‌های استری و برای محصولات مقاوم در برابر روغن از نرم‌کننده‌های پلی استر استفاده شود. SBR: هنگام بهبود عملکرد پردازش، از نرم کننده های مبتنی بر نفت استفاده کنید. هنگام بهبود مقاومت در برابر سرما، از نرم کننده های استر اسید چرب و اسید دی بازیک چرب استفاده کنید. IIR: هنگام بهبود مقاومت در برابر سرما، می توان از نرم کننده های DOA و DOS و در هنگام بهبود مقاومت در برابر روغن، از نرم کننده های پلی استر استفاده کرد.

4. اپوکسی: این نوع نرم کننده عمدتا شامل روغن اپوکسید شده، مونو استر اسید چرب اپوکسید شده و تتراهیدروفتالات اپوکسید شده است. نرم کننده های اپوکسی همگی دارای ساختار اپوکسی در مولکول های خود هستند و مقاومت خوبی در برابر حرارت و مقاومت در برابر نور دارند.

روغن های اپوکسیزه شده مانند روغن سویا اپوکسید شده، روغن بذر کتان اپوکسید شده و غیره ارزش اپوکسی بالاتری دارند، معمولاً بین 6 تا 7 درصد و دارای مقاومت حرارتی، مقاومت نور، مقاومت در برابر روغن و مقاومت در برابر فرار هستند، اما در برابر سرما مقاوم هستند ضعیف هستند. خواص و اثر پلاستیک سازی ارزش اپوکسی مونو استر اسید چرب اپوکسید شده عمدتاً 3 تا 5 درصد است و به طور کلی مقاومت خوبی در برابر سرما دارد و اثر پلاستیک سازی آن بهتر از DOA است. بیشتر در محصولاتی که نیاز به مقاومت در برابر سرما و آب و هوا دارند استفاده می شود. مونو استرهای اسید چرب اپوکسید شده معمولاً شامل بوتیل اکسیولات، اکتیل استر و تتراهیدروفورفوریل الکل است. ارزش اپوکسی تتراهیدروفتالات اپوکسی شده نسبتا کم است، معمولاً فقط 3 تا 4 درصد است، اما آنها دارای ساختار اپوکسی و ساختار فتالات هستند، بنابراین سازگاری روغن اپوکسی را بهبود می بخشد.